Ambiguïteit, manipulatie en ‘Stalker’ van Tarkovski

March 1, 2019

Brugse Aponogeton krijgt een internationale release op het label Stroom

 

Hoewel Aponogeton bij het grote publiek misschien niet onmiddellijk een belletje doet rinkelen, krijgt hij een release bij het label Stroom. Hierdoor komt zijn eerste LP ‘A Place Of Solace’ in platenwinkels overal ter wereld te liggen: van Amsterdam tot Tokyo en Berlijn zal je zijn muziek kunnen terugvinden. “Dat is enorm spannend, maar ik weet ook niet wat ik moet verwachten of wat het met mij zal doen.” zegt Jachym Vandenabeele, de man achter Aponogeton, hierover. “Het is zeer persoonlijk qua thematiek, het is van mezelf. Maar het mag gehoord worden.”

 

 


Hoe zou je je eigen muziek omschrijven?
Jachym: “Ik heb het altijd moeilijk gevonden om mijn muziek te beschrijven en mezelf onder een genre te plaatsen. Ik wil me daar niet door limiteren. Uiteindelijk ben ik gaan zeggen dat ik beatloze elektronische muziek maak. Vaak grijp ik wel terug naar genres als ambient, drone, minimalisme, new age, Berlin School… Maar ik trek me niet veel aan van genreconventies. Hier en daar past het zeker onder die noemers, maar vaak maak ik er iets eigen van. Dat maakt het wel iets moeilijker om een publiek te vinden en geboekt te worden. Zeker vroeger waren evenementen veel meer genregebonden. Dat is gelukkig al veel minder. Ook een label vinden waar je bij past is niet vanzelfsprekend.”

Hoe kwam je dan uiteindelijk bij Stroom terecht?
“In het begin maakte ik nog veel meer muziek met beats: ik experimenteerde onder andere met footwork, jungle en fusies daartussen. Maar uiteindelijk geraakte ik die beats en drums wat beu en wou ik me veel meer op de rest focussen. Met deze beatloze muziek werd ik al snel opgepikt door Nosedrip (Ziggy Devriendt, baas van Stroom). Hij speelt nu al jaren mijn muziek tijdens zijn radioshows op NTS Radio.

Een paar jaar geleden werd Stroom als radioplatform opgedoekt en kreeg het een nieuw leven als label. In het begin was dit uitsluitend voor gerecontextualiseerde heruitgaven van bestaande muziek. Ik heb Ziggy af en toe gevraagd om andere labels te tippen die interesse in mijn muziek konden hebben, omdat ik Stroom toen ook niet als optie zag. Omdat hij dit ook binnen de missie van Stroom zag passen, is hij sinds kort echter begonnen met muziek van hedendaagse artiesten uit te brengen, zoals Vanderschrick, Jason Kolàr, Annelies Monseré en de volgende ben ik.”

Moeten we op je plaat dan ook een herwerking van bestaand materiaal verwachten?
“Met de ‘archiveringsuitgaven’ zoals hij ze noemt, stelt Ziggy zelf alle tracklists samen. Ik wou voor dit album wel echt een eigen verhaal brengen met nieuw materiaal. Het was even zoeken naar een aanpak waar we beiden de inbreng konden doen die we wilden, maar we zijn er toch vrij vlot uitgeraakt. Het is niet dat ik compromissen heb moeten sluiten waardoor het niet meer is wat ik voor ogen had.”

Zou je de plaat dan ook omschrijven als een totaalconcept?
“Het is inderdaad een vrij conceptueel album. Ik ben vertrokken vanuit ‘Stalker’, de film van Andrej Tarkovski. Die was voor mij zeer bepalend qua esthetiek. Ik wou iets maken dat tussen oost en west lag, iets tussen beschaving, vergankelijkheid en natuur, elektronisch maar toch ook organisch. Dit concept heeft zich dan gedurende het hele creatieproces verder ontwikkeld. Ik ben vorig jaar afgestudeerd in de filosofie en ook dat heeft een grote invloed gehad. Uiteindelijk is het een combinatie geworden van thema’s van Stalker en de onderwerpen waar ik in mijn opleiding onderzoek naar gedaan heb. Dat ging over vragen als: wat is onze fundamentele verhouding tot de werkelijkheid? Hoe gaan we om met onze plaats in de wereld en vragen over de totaliteit van het bestaan? Maar goed, dit is eigenlijk wat bijzaak. Mensen mogen weten wat ik daar insteek, ze mogen het verhaal erachter kennen, maar de muziek moet ook interessant zijn voor zij die dit allemaal niet willen of hoeven te weten.”

Het is niet de eerste keer dat je muziek uitbrengt. Waarin verschilt deze plaat met ouder materiaal?
“Ik heb meer aandacht proberen te schenken aan wat je met muziek kan doen dat een bepaalde emotionele respons teweegbrengt. Voor mij is dit louter gevoelsmatig, dus ik zou het niet kunnen zeggen of er theorie achter zit, maar ik vind het zeer fascinerend en mysterieus hoe muziek ons dingen doet voelen. Emoties die we vaak moeilijk kunnen beschrijven. Of gevoelens die je volgens mij kan beschrijven als ‘betekenisvol’. Denk aan verlangen, hoop, wanhoop, vervreemding... Emoties die volgens mij een belangrijke rol spelen in onze fundamentele verhouding tot de werkelijkheid en die vervolgens ons leven sturen.”

Hoe begin je aan een track? Heb je op voorhand een idee?
“Vaak begint het met een idee, maar wordt het iets helemaal anders. Er komt veel trial and error bij kijken met uiteenlopende resultaten. Voor een album is het wel belangrijk dat er iets van rode draad in zit en hier vind je dat bijvoorbeeld in de vorm van klanken die in verschillende nummers terugkomen. Ik had op voorhand wel een aantal ideeën die het geheel zijn gaan bepalen.”

Zoals?
“Het gebruik van klanken die ik als ambigu zou beschrijven. Ze zouden elektronisch kunnen zijn, maar ook akoestisch en al dan niet gemanipuleerd. Zoals synthetische emulaties van akoestische instrumenten of samples die zodanig bewerkt worden dat je ze amper nog herkent. Het blijft elektronische muziek, maar ik wou het meer akoestisch doen klinken.”

De hoes van je plaat werd gemaakt door Nana Esi, de vaste vormgeefster voor Stroom. Hoe verliep deze samenwerking?
“Ik heb zeggenschap gekregen, maar wou haar ook voldoende artistieke vrijheid geven. Ik ben begonnen met een verzameling hoezen door te sturen die ik passend vond, waar ze inspiratie uit kon halen. Ook ‘Stalker’ was een vanzelfsprekende referentie. Ze is begonnen met wat schetsen en mijn getekende artiestennaam door te sturen. Het was haar idee om dit met een stream of consciousness of écriture automatique benadering, maar dan grafisch, te doen. In de beeldtaal die ze ontwikkelde zag ik arallellen met de herkomst van mijn artiestennaam (een waterplant). Blijkbaar was dit volkomen onbewust, maar daardoor werd het wel extra passend. Ik ben zeer blij met hoe het eindresultaat de muziek vat”.

 

‘A Place of Solace’ verschijnt op 4 maart bij Stroom. Beluisteren en pre-orderen kan hier: https://stroomtv.bandcamp.com/music
Op 5 april vindt het releaseconcert plaats tijdens URB in De Tank.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload