Can you fix it? Yes, Jens can!

February 18, 2019

Februari: de liefdesmaand. En dan is ‘Hotel Römantiek’, een datingprogramma voor senioren, terug op het scherm. Hierin worden niet alleen gebroken harten gefixt, maar ook aan het decor en de omkadering werd hard gewerkt. Bruggeling Jens Coulier is fixer van dienst. Maar wat houdt dat fixen nu precies in? Jens geeft ons een woordje uitleg.

 

“Achter de schermen bij het televisiemaken is er iemand die verantwoordelijk is voor alles op vlak van decor en rekwisieten. Dat is dus mijn taak. Bij ‘Hotel Römantiek’ verzint de redactie spelen of opdrachten, zij zitten met m’n collega en mij samen om de decors daarvoor te bouwen. Nadat we enkele voorstellen hebben voorgelegd, bouwen we alles op bij Woestijnvis in Vilvoorde. Als er geen tijd genoeg is, dan nemen we het materiaal mee om het verder op de opnamelocatie af te werken. We werken vooral met hout, mijn collega is schrijnwerker. Er is ook iemand verantwoordelijk voor de rekwisitien. Die gaat bijvoorbeeld op zoek naar paraplu’s in de vorm van een hartje of andere liefdesgerelateerde attributen. Onze taak is om het programma visueel dat tikkeltje meer te geven.”
Eens de voorbereidingen zijn getroffen, vertrekt het team met een volgeladen camion richting locatie. Het nieuwe seizoen van ‘Hotel Römantiek’ speelt zich af in Tunesië. “Wij zijn daar een paar dagen eerder dan de cameraploeg en de hosts. We beginnen met alle decors op te bouwen en te schilderen. Voor dit seizoen vroeg de redactie ons om een valse lift na te bouwen. De programmamakers zouden op die manier de controle hebben over hoe lang een koppel samen in de lift zit en wat er zich allemaal binnenin zou afspelen. Dit natuurlijk allemaal in functie van de liefde. Voor ons is het dan een uitdaging om die lift zo echt mogelijk te maken, zodat niemand iets door heeft.”

Een chillvakantie kan je die opnames niet bepaald noemen. “We werken 16 uur per dag werken en drinken ‘s avonds nog een pintje, dus we slapen niet veel. En dat 21 dagen aan een stuk. Voor zeven afleveringen is dat wel zwaar werk. Maar je zit in de sfeer van het mooie weer met een toffe bende die nauw samenwerkt. Je hebt niet het gevoel dat je aan het werken bent, maar je bent wel continu bezig, het is een race tegen de tijd. Je hebt ook maar één kans, omdat het realitytelevisie is. Als het bij het opnemen van een film niet goed is, dan doe je het nog eens opnieuw.”

Naast ‘Hotel Römantiek’ is Jens ook fixer voor films. In de filmwereld wordt een fixer omschreven als rekwisiteur. Jens’ allereerste project was voor de Vlaamse film ‘Cargo’, van zijn broer en regisseur Gilles Coulier. “Ik ben burgerlijk ingenieur-architect van opleiding. Na mijn studies heb ik bij een brouwerij-constructeur gewerkt. Na tweeënhalf jaar had ik dat zowat gehad. Ik woonde toen nog samen met mijn broer Gilles. Hij vroeg me of ik geen zin had om decors voor een film te maken. Dat was juist voordat zijn film ‘Cargo’ in opname ging. Ik nam contact op met Philippe Bertain, de art director waarmee hij al had samengewerkt voor zijn kortfilms en we zijn toen samen aan ‘Cargo’ begonnen. Op die manier ben ik dan rekwisiteur en decorateur in de film geworden.”  

 

“Onze taak is om het programma visueel dat tikkeltje meer te geven.”

 

 
Na ‘Cargo’ volgden verschillende andere projecten die Jens samen met Philippe en een vast team verwezenlijkte, waaronder ook de serie ‘De Dag’ voor Woestijnvis. “Ik had blijkbaar een goede indruk nagelaten tijdens mijn werk voor De Dag, want na de opnames belde iemand van Woestijnvis mij op. Het eerste seizoen van ‘Hotel Römantiek’ was verkocht aan verschillende landen en ze zochten een tweede fixer om hieraan mee te werken. Zo ben ik daarin gerold en heb ik ondertussen 5 seizoenen meegewerkt.”

Ook de prestigieuze film ‘Girl’ staat op het palmares van Jens. Hij werd met het team van ‘Girl’ genomineerd voor een Magritte, één van de belangrijkste filmprijzen van Franstalig België, voor Beste Decor. “Wanneer je bepaalde scenario’s leest, denk je: “Oké, dit gaat hier iets geven.” Met ‘Girl’ wisten wij dat die film in Cannes sowieso iets zou kunnen doen. De problematiek is uniek, het verhaal is mooi en het is een jonge regisseur met veel talent. Als dat achteraf bevestigd wordt, is dat des te leuker. Ik ben wel trots dat ik hieraan heb kunnen meewerken. Hetzelfde met ‘De Dag’. Je leest dat scenario uit in één dag, omdat het gewoon zo goed is. Dat is minstens even spannend op papier als op scherm.”

Voor filmprojecten ziet het werk als rekwisiteur er iets anders uit. Hierin krijgen ze geen duidelijke lijst met benodigdheden, maar moet de rekwisiteur dat zelf uitpluizen. “Ik krijg het script volledig uitgeschreven. Daar staat bijvoorbeeld op: ‘Flat in de schemering, er komt iemand binnen met boodschappentassen’. Dan moet ik die boodschappentassen voorzien. Het kan ook zijn dat er in het script staat: ‘We zitten in een keuken’. Als de opnamelocatie een lege ruimte is, dan moeten wij zorgen dat daar een keuken in staat. Dan voorzie je dat er potten en pannen zijn, het moet er uitzien alsof dat een echte keuken is. Soms maken we ook eten.”

Wanneer je televisie kijkt, sta je er niet bij stil hoeveel er gefixt moet worden. Zelfs gsm’s moeten werken. “Je moet ervoor zorgen dat elk personage een andere gsm heeft, waarmee ze ook effectief kunnen bellen. Je moet daarvoor dus prepaidkaarten kopen.” Ook het inslaan van een ruit blijkt niet zo evident.
“Wij moeten eerst het dubbel glas uit dat raam halen, enkel glas insteken, pas dan wordt dat ingeslagen. In de film wordt dat maar één keer stukgeslagen, maar wij moeten dat wel acht, negen, tien keer opnieuw doen, omdat de camera telkens op andere standpunten staat en omdat de regisseur pas content is wanneer hij vindt dat alles goed op beeld staat. Dat zijn dingen waar mensen niet over nadenken. Waar je ook op moet letten als je een decor bouwt, is dat de camera ver genoeg achteruit moet kunnen, de kamer mag dus niet te klein zijn. Er mogen ook geen witte muren zijn, omdat dat te veel licht reflecteert. Zo’n dingen leer je door in de filmsector te werken.”

Stressbestendigheid is een vaardigheid waarover je best wel beschikt als decorateur. “Als een ploeg van 30 à 40 man staat te wachten en er is iets niet klaar, dan kost dat geld, hé. Daar heb ik het soms moeilijk mee, maar tegelijk motiveert het me ook meer. De ontlading als het gedaan is, is dan ook des te groter.”

Soms worden er ook absurde dingen gevraagd van het decorteam. “Vorig jaar hebben we met een voorhamer een nieuwe Tesla mogen kapotslaan. Er was namelijk een scène waarin het personage ergens parkeert en bij het buitenkomen merkt hij dat zijn auto volledig vernield is. Ook al weet je dat het mag, het doet zo raar om een auto van 80.000 euro kapot te slaan. (lacht)”

Jens heeft al enkele mooie titels op zijn cv staan, maar als hij echt mag dromen, zou hij graag werken voor een buitenlandse serie. “Ik zou graag eens meewerken aan een Netflix-reeks in het buitenland, ‘Peaky Blinders’ bijvoorbeeld. De Vlaamse cinema is nog een beetje ‘scoutesk’ qua decor. Het wordt allemaal in bestaande huizen gefilmd, terwijl buitenlandse series meer in studio’s werken en alles effectief bouwen. Natuurlijk heeft dat Vlaamse ook zijn charme, maar de vrijheid van dingen die je kan bedenken is in het buitenland veel groter omdat je alles uit het niets verzint. Die budgetten zijn natuurlijk ook niet te vergelijken. Bij ons wordt er nu ook meer in de studio gedraaid, bijvoorbeeld voor een nieuwe reeks op één: ‘De Twaalf’. Daarvoor werd er veel in een nagebouwde rechtszaal opgenomen.”

 

Het nieuwe seizoen van Hotel Römantiek speelt vanaf woensdag 30 januari op Vier.
De Dag zie je op donderdagavond om 20u35 op Vier.

Voor wie ‘Girl’ nog niet zag, bij Cinema Lumière staat de film nog op het programma!


 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload