SUNFLOWER

February 6, 2019

Daan Soenens en Hart Cornelis op de gitaar, Jasper Hollevoet aan de bas, Jonas Hollevoet bij de drum en Brent De Wulf op de vocals, samen ‘Sunflower’. In 2017 won de Brugse band de wedstrijd Westtalent, voor velen de springplank op zoek naar een bloeiende carrière. In februari brengt de band hun eerste EP ‘The Spiders We Caught’ uit op Sentimental, het platenlabel van leden van Whispering Sons. Wij hadden een korte babbel met Hart, over het leven na Westtalent.

 

 

 

Had het winnen van Westtalent een invloed op jullie toekomst als band en op jullie als individuën?
Hart: “Westtalent heeft ons zelfvertrouwen gegeven, maar ook een zekere druk. Het voelde een kort moment als ‘Amai, nu hebben we ons bewezen’, maar al snel werd duidelijk dat we ons eigenlijk nog moesten bewijzen. Daan heeft pas voor de eerste keer mee gerepeteerd enkele weken voor de voorronde, dus alles is rap moeten gaan.”

“Door Westtalent zijn we in contact gekomen met veel mensen, waardoor we sneller grotere stappen hebben kunnen zetten als jonge band. In de nasleep hebben we mekaar in de ogen moeten kijken en zeggen: ‘Nu gaan we er echt voor’. Westtalent was ronde 1, ‘The Spiders We Caught’ is ronde 2. Je wilt niet voor eeuwig die band blijven die Westtalent won.”

Ik hoor vooral veel invloeden uit de eighties en nineties in jullie muziek, maar jullie zijn allemaal nog relatief jong en hebben die decennia niet (al te) bewust meegemaakt. Hoe verklaar je dat?
Hart: “Sowieso heb je via streaming tegenwoordig de optie om naar muziek van alle tijden te luisteren, dus zo heb ik 30 jaar na datum nog mijn eigen ‘The Cure is the best band in the world’-periode kunnen beleven. Ik luisterde gothic, maar volgde niet per se die modetrends - alhoewel ik wel veel zwart droeg en soms eens zwarte nagellak aandeed. Zo luisterde Jonas (onze drummer) ook wel naar The Cure en kan iedereen in Sunflower iemand als Gary Nuyman best smaken, zo'n invloeden kruipen dan (al dan niet) onbewust in je eigen muziek. 80’s-invloeden zijn de laatste jaren ook weer hip, kijk naar Mac Demarco, Diiv, John Maus… die allemaal toch een nostalgisch gevoel oproepen. Qua 90’s denk ik dat ons emo-kantje dat bij mensen oproept, maar aan de andere kant is Sunflower ook gewoon unaniem fan van The Pixies bijvoorbeeld. En als je 90’s grunge in de bas hoort, mag je dat op Jasper zijn jarenlange obsessie voor Pearl Jam steken. Obsessie is niet overdreven, aangezien hij op zijn iPod classic 1331 Pearl Jam nummers-heeft staan. Zowel de 80’s als 90’s-invloeden zijn iets wat we achteraf ontdekten of op gewezen werden, en die zijn nooit de aanzet geweest. Wij zijn vooral op zoek naar hoe Sunflower moet klinken, niet naar hoe de vorige decennia klonken.”

“Wij zijn vooral op zoek naar hoe Sunflower moet klinken, niet naar hoe de vorige decennia klonken.”


De titel ‘The Spiders We Caught’ brengt bij mij onmiddellijk een gevoel van jeugdige melancholie naar boven. Waar komt die titel vandaan?  
Hart: “Letterlijk komt het uit een stuk tekst in ‘Kosmonaut I’. We hebben lang zitten brainstormen over titels en het idee om een stuk tekst uit context te nemen, en zo de betekenis wat los te rukken, vonden we wel werken. ‘The Spiders We Caught’ vatte voor ons de plaat samen, puur gevoelsgewijs dan, want de titel is wel vaag genoeg dat iedereen die kan interpreteren hoe hij/zij wilt. Als je daarna de zin terug hoort in een andere setting, midden in een nummer, voelt de titel misschien al weer anders, en verandert zijn betekenis naargelang.”

Wat houdt dat in voor jullie, een EP schrijven en uitbrengen? Hoe pakt Sunflower dat aan?
Hart: “Met nummers schrijven zijn we bijna constant bezig, daarom niet altijd met het idee om daar een plaat van te maken, hoor. Voor de EP kwamen we gewoon op een punt dat we stilaan genoeg nummers hadden om uit te kiezen, dus hebben we dat gedaan. We hadden een zevental nummers waaruit we er vijf hebben gekozen, om die dan opnieuw onder de loep te nemen. Zo hebben we ons maanden toegespitst op die 5 nummers en die gefinetuned tot we er tevreden mee waren. Nu zijn we alweer volop bezig aan nieuwe nummers. Het voelt vreemd een EP uit te brengen terwijl we weten dat we al nieuw materiaal hebben dat volgens ons tien keer beter is dan de EP, maar dat zal wel te maken hebben met het feit dat we de EP-nummers al zo lang spelen dat ze niet meer zo nieuw aanvoelen (lacht). Om de zoveel tijd neem je wat afstand en denk je: ‘Ik ben trots dat we dat samen hebben kunnen maken’.

Het uitbrengen neemt ons label Sentimental vooral op zich. Voor ons is dit uiterst aangenaam werken, Sentimental bestaat uit het topduo Fenne en Kobe, waar we altijd alles aan kunnen vragen. Er is een extreem open en vriendelijke communicatie waardoor de sfeer altijd goed zit en het nooit te veel als ‘werken’ aanvoelt. Doordat ze ook beiden in Whispering Sons spelen hebben ze redelijk wat ervaring binnenin de scene waar wij ons nu door ploeteren. Zo'n mensen als steun hebben, dat is de max.”

Brugge of Gent?
Hart: “Om shows te spelen, kiezen we sneller voor Gent. Daar leeft er meer dan elders een jonge scene en kun je in ieder café voor een ander publiek staan. Er zijn avonden waar bijna iedere scheve bar rond Vlasmarkt en Bij St-Jacobs een gratis show heeft, altijd te luid, altijd te klein. Gent leeft en feest, maar als band ben je daar wel één van de velen. Na het feest is het tof om terug naar Brugge te komen, onze veilige thuishaven. Onze releaseshow is in Brugge simpelweg omdat we van hier zijn en omdat we ons hier thuis voelen. De kleine scene die er is, wordt meters hoog getild door enkelingen die er hun schouders onder steken. We zijn zeer blij dat we onze releaseshow mogen doen bij Cactus Muziekcentrum, de #1 van het Brugse muzieklandschap. Daarnaast heb je bijvoorbeeld ook nog de Snuffel, waar ze steevast een divers aanbod proberen aan te bieden qua muziek. Lander heeft ons altijd met open armen ontvangen en na enkele demo's te horen heeft hij ons ook direct een show aangeboden.”

What's next? Wat staat er op de Sunflower-kalender na de EP-release op 9 februari?
Hart: “Een hoop shows spelen, om zo onszelf en de kersverse EP voor te stellen aan iedereen die ons nog niet kent. Een gezonde combinatie van kleine shows en supports van grotere bands waar we onze muziek aan mogen voorstellen aan nieuw volk. Er staan al enkele shows vast met vrienden in het muzieklandschap (Rumours, Whispering Sons, Fornet, …), dus wij zullen ons gegarandeerd amuseren. En hoe je het ook draait of keert, daar gaat het om. Daarnaast sluiten we ons weer elk weekend één dag op en sleutelen we aan nieuwe nummers, zodat jullie altijd genoeg deuntjes hebben om op te dansen.”

EP-release op zaterdag 9 februari in Cactus Club (MaZ). In het voorprogramma speelt Rumours en tussen de concerten door halen de jongens van It.takes.two hun beste plaatjes boven. Dit concert is gratis met je prikkaart!

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload