“Best dat de zalen waar wij optreden niet volstaan met een publiek vol mensen zoals ik.”

February 12, 2018

Ze stonden in het voorprogramma van de Australische grootheden van Wolfmother en in het voorprogramma van de Belgische grootheden van Balthazar, maar op vrijdag 16 februari treedt Soviet Grass nog eens op in hun thuisstad tijdens Daverend/Unplugged.

“Al gaan we er van uit dat het niet ‘unplugged’ is. Wij maken niet echt muziek om akoestisch op te treden. Ik hoop dat ze dat weten…”

 

 

Terug naar Brugge

We spreken frontman Nicolas Heinkens bij hem thuis in Brugge: “Ik ben nog niet lang geleden terug verhuisd van Gent naar Brugge. Ik had gewoon goesting om terug te komen. Mensen gaan naar Gent studeren met het idee dat er in Brugge niets te doen is. En uiteindelijk zie je dat Gent ook maar Gent is. Er is daar ook vaak niets te doen. Versta me niet verkeerd: Gent is sjiek hé. Maar het is ook maar wat het is. Ik heb de indruk dat hier in Brugge mensen gestopt zijn met zagen dat er niets te doen is en het gewoon zelf in handen nemen, zoals jullie met BLVRD of die mannen van De Vetten Os en Damp Oord. Ook qua bands is er veel aan het gebeuren. Kijk bijvoorbeeld naar Sunflower!”

 

Het gaat al een aantal jaar zeer hard voor Soviet Grass. Ze toerden door Duitsland en Nederland met Balthazar en in augustus vervoegden ze zelfs de Australische grootheden van Wolfmother in Utrecht: “In een voorprogramma spelen is echt geestig. Je hebt niets te verliezen. Het publiek gaat niet weggaan, want ze zijn er voor dat optreden na ons. En als er tien mensen zijn die erna onze cd kopen is het al geslaagd. En wij hebben kunnen spelen, eten en pinten drinken. Dus dan zijn we ook content. Maar daarnaast is het ook indrukwekkend om in die gigantische zalen te spelen en te zien hoe de professionals dat aanpakken.”

 

Eigenlijk begon het allemaal in 2012 met hun overwinning op de Red Rock Rally in het Astridpark, waarop Nicolas met enige verbazing weet te zeggen: “Shit, wij zijn al lang bezig…  Het is gewoon heel geestig. Ik zou nooit in een andere band kunnen spelen. Ik heb dronken eens geopperd dat ik beter kon zingen dan Robin en zo ben ik in de band beland. Dat is nog steeds niet bewezen, maar toch. Het zijn maten en ik ken ze al heel m’n leven. We zitten niet met een gitarist die fantastische kan spelen, maar eigenlijk gewoon een eikel is. Het lukt gewoon als maten en dat is sjiek.”

 

In de Paddenstoel

“Momenteel zijn we minder aan het optreden en ons volledig aan het concentreren op de opnames van de nieuwe plaat. Het gaat anders zijn dan wat we vroeger deden.” Hoe anders dan precies kan Nicolas moeilijk zeggen, al zit ongetwijfeld de Paddenstoel er voor iets tussen: “We hebben een repetitiekot gemaakt in een hutje in een bos en omgedoopt tot ‘de Paddenstoel’. Het is klein maar gezellig. Vroeger zaten we in de zolder van een schooltje tussen de duiven. We hadden van die gigantische versterkers, Brecht zat nog eens goed door te slaan op zijn drums en ik daar maar over roepen… We hoorden elkaar gewoon niet. In het Paddenstoeltje gaat het er wat rustiger aan toe en gaan we niet meer in onze kop naar huis. Dat heeft invloed op de muziek.”

 

“We zijn niet meer aan het rocken om te rocken. We hebben dat wat gezien. Vroeger speelde iemand iets op de repetitie, waarna iedereen meespeelt tot zo lang we zeiden dat het goed was. En dat was dan een nieuw nummer. Nu is het anders. De laatste weken hebben we hier in de living sessies gedaan waar we onze opnames lieten afspelen en we allemaal zaten te luisteren met een koptelefoon, gewoon rustig en zoekend. We merken dat dat veel beter gaat op die manier.”

 

“We gaan het ook allemaal zelf opnemen, ook gewoon in het Paddenstoeltje. We willen volledige controle over alles. In een echte studio moet je ook iemand vinden die snapt wat je wilt doen. Als het iemand is die dat genre of geluid niet snapt kunnen ze dat ook niet overbrengen. Als je naar de studio gaat doe je dat, om geld te besparen, ook vaak te snel. En als je het dan achteraf hoort en het is niet goed kan je er niets meer aan veranderen. Het creatieve proces gaat veel beter zo.”

 

Die nieuwe plaat staat gepland voor het voorjaar, maar op hun optreden bij Daverend kunnen we ons al verwachten aan vier of vijf nieuwe nummers van Soviet Grass. Al moet Nicolas zelf wel iets bekennen: “Ikzelf ga niet graag naar optredens. Je staat lang recht, al die mensen rond je… Ik sta het liefst aan de kant te leunen en ga niet direct dansen, tenzij ik écht grote fan ben van de band. Best dat de zalen waar wij optreden niet volstaan met een publiek vol mensen zoals ik.”

 

 

Soviet Grass speelt op vrijdag 16 februari in zaal Daverlo tijdens Daverend/Unplugged.

In het voorprogramma speelt Black Roses.De avond is gratis!

 

Lees dit interview ook in BLVRD#02

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload