Belladonna van de fotografie, Agathe Danon

December 20, 2017

Morgen vertoont PLATFORM, het jongeren filmcollectief van MOOOV Filmfestival, de herontdekte Japanse cultanime Belladonna of Sadness. Te gast is de veelbelovende fotografe Agathe Danon (21), die een selectie van haar werk tentoonstelt. Ze is het meest bekend om haar fotowerk in de muziekwereld, maar vindt in haar eigen projecten inspiratie in eerder duistere thema’s: psychoanalyse, de dood en wat verborgen moet blijven.

 

 

 

Hoe ben je met fotografie begonnen?

De vroegste herinnering aan mijn interesse voor fotografie is in het lager. Mijn zus Ruth en ik hadden samen een klein kodakje gekocht, waar we op een heel andere manier gebruik van maakten. Zij trok van alles en nog wat foto’s, en veel, terwijl ik ernaar streefde enkel de mooie of goede over te houden. Doorheen het middelbaar was ik er steeds meer en meer mee bezig. Ik geloof dat ik in het derde middelbaar actief begon te creëren. Daarmee bedoel ik: een idee bewust uitwerken. Het was ook in die periode dat ik op het internet een groep jonge kunstenaars ontdekt had, die me op stilistisch vlak enorm hebben geïnspireerd. Dit zijn onder andere Nikolas Brummer, Clara Nebeling, David Uzohukwu, Brendon Burton … Mijn evolutie in de fotografie kwam dus eerder langzaam, en vooral heel spontaan.

 

 

“Hoe mijn foto’s eruit zien en waarom ik voor psychologie koos, is omdat ik geïnteresseerd ben in alles ‘met een hoek af’. Ook wat maatschappelijk nét niet getolereerd wordt, fascineert me. Waar ligt die grens? Of hoe normaal of logisch is ‘gek’?”

 

 

Heb je idolen in de fotografiewereld?

Jazeker! Nu in een heel andere stijl dan toen. Zo houd ik heel erg van de stijl van Laura Makabresku. Zij kan ondanks haar gebruik van dode, opgezette dieren en kille kleuren een zachtheid in het beeld brengen. Ook modefotograaf Michal Pudelka heeft me geïnspireerd, vooral dan door hoe hij met kleuren, opstellingen en perspectief omgaat. Hij denkt altijd over alles na en portretteert niet zomaar ‘schone madammen voor een wit scherm’. Daarnaast zijn ook Synchrodogs, Prue Stent en Shae Detar belangrijk voor me, door hun unieke kleur- en lichaamsgebruik.

 

Wat fascineert jou zo aan dode dieren?

Ik doe dat niet expres. Het is ook niet altijd duidelijk of die dieren nu nog leven of niet. Ik houd wel van het contrast tussen levenloos en levend. En ook dat net dat in de fotografie onduidelijk kan zijn, het is tenslotte maar een momentopname. En dan dieren op zich, ja, het is altijd interessant die tegenover mensen te plaatsen. Hoe dierlijk is een mens, hoe menselijk is een dier?

 

Hoe belangrijk is je studie van psychologie in de thema’s van je fotografie?

Hoe mijn foto’s eruit zien en waarom ik voor psychologie koos, is omdat ik geïnteresseerd ben in alles ‘met een hoek af’. M’n studie houdt zich bezig met wat in iemands hoofd scheef loopt. Ook wat maatschappelijk nét niet getolereerd wordt, fascineert me. Waar ligt die grens? Of hoe normaal of logisch is ‘gek’?

 

Je foto’s zijn, ondanks de vaak donkere kantjes, toch heel erg kleurrijk. Is dat contrast opzettelijk of vind je kleuren gewoon esthetischer?

Ik hou sowieso meer van kleurfoto’s. Zwart-wit foto’s zijn vaak sterker omdat ze de aandacht op het eigenlijke onderwerp kunnen focussen. Maar net daarom vind ik zwart-wit snel een gemakkelijkheidsoplossing. Het haalt het element kleur weg, omdat het te veel afleidt, maar zo verzwijgen ze ook veel info. Ik vind het een grotere uitdaging om kleuren te omarmen en soms zelfs te manipuleren, om een heel eigen sfeer te kunnen creëren.

 

Inderdaad, daardoor komen je foto’s voor mij vaak dromerig over. Is dat je bedoeling?

Nee, niet per se. Eerder irreële dingen. Of surrealisme. Daarin zit ook weer die interesse in psychologie: wanen, paranoia, dingen die er niet zijn maar voor sommige mensen wel echt lijken.

 

 

 

Samen met de filmvertoning van Belladonna of Sadness (1973), organiseert PLATFORM dus een minitentoonstelling van Agathes werk in De Snuffel. Houd zeker ook haar website in de gaten voor nieuwe projecten en meer schoons! Afspraak morgen om 20u in het gezelligste hostel van Brugge.

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload